Je hoort steeds dezelfde argumenten alke keer als Apple weer een nieuwe productlijn begint. Het is niet nieuw, het is niet revolutionair, etc. Die mensen hebben helemaal gelijk en toch kunnen ze er niet verder naast zitten. Deze criticasters kijken alleen maar naar de technologie.

Nee, de iPod kent geen MP3 (ten tijde van de introductie, dat veranderde al heel snel), heeft geen USB (alleen maar Firewire indertijd), is niet echt klein, geen vervangbare accu, is niet de eerste en is zeker niet de goedkoopste.

Nee, de iPhone kent geen 3G (ten tijde van de introductie), heeft geen GPS, zit bij een hele foute mobiele provider (in de US), kent een rare registratie procedure, geen vervangbare accu, kan geen flash afspelen, is niet de eerste en is zeker niet de goedkoopste.

Nee, de iPad heeft geen camer, heeft geen tweede camera, heeft geen GPS, zit bij een hele foute mobiele provider (in de US), heeft een “ouderwets” LCD scherm (met LED achtergrondverlichting), het scherm is geen 16:9 formaat, geen vervangbare accu, kan geen flash afspelen, is niet de eerste en is zeker niet de goedkoopste.

Wat is dan wel (een deel van) het success van de iPod en iPhone en ik verwacht ook wel van de iPad? Om met Steve Balmer te spreken:

User Interface, User Interface, User Interface

Beter nog:

User Experience, User Experience, User Experience

Je kunt nog zo’n technisch mooi apparaat hebben. Je kunt nog zo ver voor de concurrentie klaar zijn met je nieuwe product en het als eerste in de winkels kunnen krijgen, als de gebruikers ervaring slecht is flop je net zo hard als het spreekwoordelijke Buckler.

Je kunt heel veel klagen over de producten van Apple, maar de user interface en het hele gevoel van en over het apparaat is zo goed dat alle (echte en ingebeelde) nadelen maar bijzaak zijn. Je wordt zelden echt serieus gehinderd in wat je wilt doen, er is altijd wel een manier. En nee, zelf je eigen software er op installeren is niet iets wat Jan met de korte achternaam of Mien van 10 hoog wil kunnen.

Veel van de klagers over Apple zijn techneuten die features willen tellen en performance willen vergelijken en dat is denk ik echt iets dat zal uitsterven. Je pakt gewoon het product dat als eerste lekker in je hand voelt, waar je je gelukkig bij voelt, de prestaties van gelijkwaardige producten verschillen over het algemeen niet zo schokkend veel.

De enige reden dat ik weg ben gegaan bij Nokia bijvoorbeeld is dat ik de moderne S60 interface echt onwerkbaar vind. Toen ik een vervanger van mijn 6310 moest uitzoeken en ik aan een E70 dacht ben ik toch naar een Sony-Ericsson gegaan maar ook dat was het niet helemaal. Op sommige momenten komt het doordat alle “smartphone” makers produkten voor de zakelijke markt maken. Dan krijg je bijna per definitie een gebruikservaring gelijk aan Lotus Notes ofzo.

Apple gaat volgens niet uit van een (beperkte) gebruikersmarkt maar van een gebruiker. Of dat nou een student, werkloze, huisvrouw of directeur van een multinational is, je moet gewoon de normale dingen er mee kunnen doen. En uiteindelijk is dat allemaal toch heel erg vergelijkbaar. De huidige gebruiker wil kunnen mailen, bellen, SMS’en, beetje internetten, agenda bijhouden en dat is het wel zo’n beetje.